Wie kent ze niet? ANWB-stelletjes. Gaan we weer, nog zo’n guilty pleasure. Ze lijken ietwat te verdwijnen uit het straatbeeld, maar heel soms mag je ze nog ergens spotten.
Mijn teller deze zomer staat op slechts 1 koppeltje op een markt hier net over de grens in Duitsland. Is dat dan overigens een ADAC-koppeltje? Geen idee, dat terzijde.
Een matige score dus. Maar het blijft alsnog een wonderbaarlijk fenomeen. Want wat beweegt mensen ertoe om identiek de straat op te gaan? Hoe kom je überhaupt op het idee om als koppel dezelfde kleding aan te schaffen? Genderneutraal is het wel. Creatief? Misschien ook wel.

 

De ANWB als trendsetter

Stiekem zie ik wel trendsetters. Want we kunnen allemaal wel lachen om de matching driekwartbroeken-met-tassen-aan-de-zijkant en Parka jassen. We doen er zelf soms ook wel aan mee. Beetje minder in de ANWB-look, maar de ‘me and my mini-me’-setjes zijn toch ook niet aan te slepen? En dat ziet er toch gewoon hartstikke schattig uit. Je dochter met datzelfde jurkje, samen sneakers uitzoeken. Ik zeg ze hebben daar, heel wat jaren geleden, stiekem al een dikke trend gezet.

 

Kopiëren en plakken maar

Het zal aan het seizoen liggen dat mij iets opviel. Namelijk; ANWB-stelletjes gedrag in wonen. Ja hoor, er is een link.
Want wat spot ik meer dan deze koppeltjes? Gekloonde interieurs! Jawel. Laat ik voorop stellen dat elk huis, hoe gekopieerd ook, ieders eigen plek en keuze is. Maar het is denk ik voor velen een herkenbaar fenomeen.
Het “Waar komen jullie meubels vandaan? Ah, mooi! Ga ik ook kopen.”-idee. Copy | Paste en voilà: we hebben hetzelfde. Jeej, missie geslaagd. Compliment voor de zender, makkelijk voor de ontvanger zou je denken.

 

Ken jij ze ook?

Woningverkoop-gewijs doen deze interieurs het ook gewoon goed hoor. Herkenbaarheid scoort zullen we maar zeggen. We moeten neutraler dan we doorgaans wonen presenteren. Maar toch is een stukje sfeer wel heel belangrijk. Dus steken we de kaarsjes aan en misschien zelfs de kachel, dan komt er echt nog wel wat warmte in. Letterlijk en figuurlijk zelfs.
Nu heb ik het dus wel over een bepaald type woningen. Zo zien we bijvoorbeeld de IKEA-woningen of de ik-kan-mijn-moeders-huis-niet-loslaten-woningen. Maar ook de (daar is ‘ie weer) Action-look en de té 1-op-1 overgenomen plaatjes uit de woonblaadjes. We kennen allemaal wel zo’n huis. Toch? 🙂

 

Doen we grijs of antraciet?

Maar net zo fascinerend als die ANWB-stellen, vind ik dus deze trend in huis. Is het een trend van nadoen? Of volgen we gewoon goede ideeën? Want er is echt niks mis met een IKEA-interieur. Het is zeker niet voor niks dat zo’n winkel dag in dag uit massa’s mensen verwerkt. Het is een leuk stijltje, het spreekt veel mensen aan. Én het staat kant en klaar ingericht in tig showrooms op je te wachten. Jammer is wel dat mensen vaak niet verder komen dan die ene winkel. We rennen woonwinkel A binnen en moeten hier ons hele interieur scoren. Leuke showroomopstelling gezien? Strikje eromheen en inladen maar. Doen we even creatief, dan kiezen we nog net een ander stofje voor de stoel en bank. Maar gekker moet het toch echt niet worden.

 

Geen stijl is dus stijlloos

We hebben een stijl nodig. Dat is praktisch en een goede leidraad. Wonen we industrieel, landelijk of modern?
Dat is het.. Het is zo vaak of/of.. Is het eigenlijk niet juist een kwestie van combineren? Van eigenheid?
Maar ook daar hebben we iets op gevonden. Want je mag buiten de lijntjes kleuren. En probleem opgelost. Ook daar hebben we dan weer een etiketje voor. Mijn interieur is bij deze “eclectisch”. Dat klinkt eigenlijk best interessant. Een mix van stijlen en dingen die ik leuk vind. Zaken die bij mij passen. En vooral, die door de jaren heen veranderen en aangevuld worden. Grappig dat eclectisch vaak betiteld wordt als ‘het niet kunnen maken van keuzes, waardoor je dan maar stijlen moet combineren’. En veelal verward wordt met een rommeltje (oh ja, rommel is niet gezellig en laat niet zien dat er geleefd wordt in huis – dit even ter info). En hoera, oud en nieuw mogen bij elkaar. Mag?? Hallo! Eclectisch is voor mensen die wel durven kiezen hoor. Ze hebben er misschien wat langer voor nodig. Denk ik? Of??

 

Bijzonder saai

Gelukkig zijn er over het algemeen mensen die gewoon hun ding doen en hun thuis creëren. En gelukkig zie ik soms, heel soms een ANWB-huis. En dan denk ik stiekem.. ‘Toch bijzonder, zo tref je ze weinig meer.’
Dus misschien zijn wij dan wel heel erg saai met al onze eigenheid en gezelligheid. Want wie is er nu eigenlijk ‘bijzonderder’?
Neem ze mij dan ook maar niet af. Want ik kan er stiekem, maar met mate, heel erg van genieten. 🙂

 

Over Ineke:
Ineke Bartholomée is de auteur van deze blog. Ze is dagelijks onderweg door heel Limburg  om voor makelaars de verkoopwoningen in beeld te brengen. Bekende takken van sport zijn onder andere woningfotografie, video, 360-graden fotografie, hoogtefotografie, visualisaties/artist impressions, verkoopstyling, floorplanners en modelwoninginrichting.
Af en toe neemt ze jullie mee in haar werk. Dagdagelijkse voorvallen, verwonderingen en een kritische noot zijn haar daarbij niet vreemd.

Ineke Bartholomee

Author Ineke Bartholomee

More posts by Ineke Bartholomee