Deze lag al heel lang op het puntje van mijn tong. En nou zag ik het vorige week bij toeval in een oude aflevering van VT-wonen weer voorbij komen. Een van de issues in heel veel huizen. Je kent het natuurlijk wel… Spreukjes en tekstjes..
In dit geval had mevrouw het hele huis voorzien van een totale overkill aan tekst. Van ‘home is where the heart is’ tot ‘living the dream’ en al dat soort clichés. Ze werden allemaal uit de kast –lagen ze daar maar- gehaald. Als het eerste bordje hangt, is het hek veelal van de dam. De rillingen lopen er spontaan van over mijn rug. En precies dat, had de manspersoon in deze aflevering ook. Herkenbaar, voor mij althans…
De VT-wonen styliste wist in dit geval hoe een en ander te doseren, reduceren en maakte zowaar van deze bewoonde schrijfblok een persoonlijke en mooie plek. Niet tekstloos, maar wel zo gezellig.

 

Mijn motto is….

Het ‘ik heb een levensmotto en wil dat met de wereld delen’-idee. Keer oneindig. Want, blijkbaar, verdient elk spreukje een kans. Door een ander verzonnen, maar oh zo herkenbaar! Onder het mom ‘beter goed gejat dan slecht bedacht’, gaan we los. Een eervolle vermelding mag dan ook zeker niet ontbreken op Facebook, Instagram en jawel, daar komt ‘ie… Sommigen redden het zelfs tot een plek in huis.
De bordjes komen je, vaak redelijk hysterisch, tegemoet. De letters dansen voor je ogen, daar gaan we weer… In de hal, de woonkamer, de tuin en laten we vooral het toilet niet vergeten. Dat is overigens echt the place to be, tekstbord-gewijs.

 

Zullen we snel af-spreuken?

Maar ach, wie maakt zich er niet zo nu en dan schuldig aan?
En zo erg is dat eigenlijk nog niet. Want eigenlijk zijn al die tekstjes in het interieur verkoop-gewijs nog te rechtvaardigen ook.
Ik hoor je denken – ‘hoe dan?’ –
Zij het met mate, dan ben ik er zo nu en dan nog best een beetje blij mee ook. Want wat wil het grote geluk? Het is regel 2 in de verkoopstyling: Na opruimen komt depersonaliseren.
En dat lukt hiermee uitstekend. Want onpersoonlijker dan dit wordt het niet? – Auwtsj –
Nee laten we het herkenbaar noemen. En enige herkenbaarheid kan prettig werken voor mensen. En mag het iets zijn wat ik dan misschien niet helemaal begrijp. Mensen kunnen zich erin verplaatsen, dus dat geeft zo nu en dan best een fijn (thuis)gevoel.

 

Regels – Ik zie ze liever als een soort advies

~goed gejatte wijsheid van Loesje~

Dus laten we nu niet krampachtig elke letter tekst in huis gaan vermijden. En als je dan weet dat het toch wel gerechtvaardigd is en je daarmee van plan bent om je levenswijsheden tentoon te spreiden, neem dan een aantal belangrijke ‘regels’ in acht:

Advies 1

Doseer! Niet in elke ruimte en op elke wand. Als we willen lezen kopen we wel een boek! Laat je huis zien en verleg je focuspunt niet naar lappen tekst. Hier en daar een woord of tekstje is oké en zorgt er ook soms zelfs voor dat het iets toevoegt aan je interieur. Jawel, dat kan echt!

Advies 2

Vermijd een hoog ‘Action-gehalte’. Laat ik heel eerlijk zijn, ik hou ook van die winkel – sorry, guilty pleasure -, maar de sectie tekstborden is een no-go. Niet doen, ze zijn niet heel mooi en je komt ze gewoon veel te vaak tegen.

Advies 3

Ga voor een creatieve variant en stap af van de te vaak geziene clichés. Eigen inbreng op dit vlak kan ik dan wel weer waarderen. Gebruik dat oude scrabbleplankje of de letterbak. Schrijf in koeienletters “Welkom in jullie nieuwe huis” of iets in die trant op het krijtbord. Dat is dan weer de geur van koffie en appeltaart in één. Pas het toe op je huis en geef direct een warm gevoel mee.

Advies 4

Streng verboden: De letters HOME of LOVE. Mooi voor ín de kachel of ín de vuurkorf. Absoluut niet meer doen gewoon. Zo 2010…
En dan rust er wat mij betreft nog een absoluut verbod op de “In dit huis…..” of de “In deze tuin…..”-variant. Gruwel, cliché, belerend, nekharen overeind.

 

Woorden schieten tekort

En als je nu denkt dat het een verloren zaak is. Dat de tekstborden in je huis ineens op je af komen. Bedenk dan, er is altijd nog een overtreffende trap.
Namelijk; de huizen die voorzien zijn van een volledig navigatiesysteem. Een bordje op de deur van de badkamer, slaapkamer, woonkamer en jawel…; hier ga je richting tuin. Daarbij staat er op het glas dat er wijn in moet en is de pot met koekjes ook enkel voor dat doeleinde bedoeld.
Sja, als dat het geval is… Ehm, dan raak ik ook de weg kwijt denk ik.

 

Dat gezegd hebbende denk ik dat ik nu dan maar snel richting de Action navigeer om een deurmat met “WELCOME HOME” te halen.

Want daar veeg ik gewoon m’n voeten aan af 🙂

 

Over Ineke:
Ineke Bartholomée is de auteur van deze blog. Ze is dagelijks onderweg door heel Limburg  om voor makelaars de verkoopwoningen in beeld te brengen. Bekende takken van sport zijn onder andere woningfotografie, video, 360-graden fotografie, hoogtefotografie, visualisaties/artist impressions, verkoopstyling, floorplanners en modelwoninginrichting.
Af en toe neemt ze jullie mee in haar werk. Dagdagelijkse voorvallen, verwonderingen en een kritische noot zijn haar daarbij niet vreemd.

Ineke Bartholomee

Author Ineke Bartholomee

More posts by Ineke Bartholomee